ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ-ΕΡΓΑΣΙΕΣ
ΤΕΧΝΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΕΛΕΤΩΝ ΑΛΕΞΑΚΗΣ ΕΜΜ. & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
Διάταξη Παλαιού Οδικού Δικτύου στην Κρήτη
Μια μεγάλη αδικία, που αφορά τους χαρακτηρισμούς εκτάσεων κατά την Δασική Νομοθεσία, καλείται να αποτρέψουν τα Διοικητικά Εφετεία της Χώρας.
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Βοσκοτόπων στην Κρήτη
Η έννοια της Αγριάδας στην Κρητική διάλεκτο.
Στοιχεία Οριοθέτησης Τεμαχίων & ονοματολογία στην Κρητική ιάλεκτο χαρακτηριστικών στοιχείων της
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του ΑΛΕΞΑΚΗ ΕΜΜ Τοπ. Μηχανικού στην Ημερίδα για την Ρ.Α.Ε της 3-12-2012 στο ΙΤΕ Ηρακλείου
(Δ) Η Τουρκοκρατία σεβάστηκε τις περιουσίες των Κρητικών. – Πώς τις κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα
(Γ) Η Τουρκοκρατία σεβάστηκε τις περιουσίες των Κρητικών. – Πώς τις κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα.
(B) Η Τουρκοκρατία σεβάστηκε τις περιουσίες των Κρητικών. – Πώς τις κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα.
(A) Η Τουρκοκρατία σεβάστηκε τις περιουσίες των Κρητικών. – Πώς τις κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα.
Η νέα Τάξη Δούλων. Η απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης, το ιδεολογικό της περιεχόμενο.
Δικαστικές Πραγματογνωμοσύνες
Μουζούρι – Οκά, Μονάδες Μετρήσεως Εκτάσεων.
Ιδιοκτησιακά Προβλήματα και Εθνικό Κτηματολόγιο
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Βοσκοτόπων στην Κρήτη

Δημοσιεύτηκε στην ΠΑΤΡΙΔΑ 12-3-2014

του Αλεξάκη Ι. Εμμ. - Τοπογράφου Μηχανικού

Αγαπητή ΠΑΤΡΙΔΑ

Την προηγούμενη βδομάδα δικάστηκε στο Εφετείο Αν Κρήτης μια σοβαρή ποινική υπόθεση στην οποία μάλιστα κατέθεσα και μάρτυρας. Λόγω του ενδιαφέροντος της υποθέσεως αλλά και λόγω της εξαιρετικής διαδικασίας που κράτησε ο κ. Πρόεδρος παρακολούθησα μέχρι της εκδόσεως της αποφάσεως όλη την διαδικασία.

Η καταδίκη πάντα κινεί ανάμικτα αισθήματα συμπαθείας αλλά και ικανοποίησης του κοινού περί δικαίου αισθήματος.

Σε αυτή την περίπτωση όμως σε μένα αυτό που έμεινε, ήταν μια δήλωση που επανελήφθη πολλές φορές από τον ένα συνήγορο του καταδικασθέντος τελικά Δημάρχου ότι «Όλοι οι Βοσκότοποι στην Κρήτη ανήκουν στους Δήμους και τις Κοινότητες». Την πρώτη φορά που το είπε σκέφτηκα ότι δεν άκουσα καλά. Την δεύτερη και την τρίτη φορά σιγουρεύτηκα ότι δεν έχω κουφαθεί ακόμα.

Τις επόμενες φορές που επανελήφθη η δήλωση από τον συνήγορο που όπως δήλωσε είναι και Δικηγόρος του Δήμου Γαζίου, εξαίρετο επαγγελματία και εξειδικευμένο στις συμβάσεις του Δημοσίου εξ όσων γνωρίζω, άρχισα να ψάχνω αιτιολογίες για την δήλωση του ότι «Όλοι οι Βοσκότοποι στην Κρήτη ανήκουν στους Δήμους και τις Κοινότητες». Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι ότι ο κατηγορούμενος τον οποίο υπερασπίζει μπορεί να λέει δια του ιδίου, ότι θέλει, χωρίς να παρεξηγείται, και αυτό το καταλαβαίνω αν και δεν το δικαιολογώ.

Από κει και πέρα σκέφτηκα ότι μάλλον γνώριζε ότι οι Δικαστές προέρχονται από την Πάνω Ελλάδα και δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει σε αυτό το νησί. Αλλά και αυτό δεν μου κόλλησε και τόσο καλά επειδή ο κ. συνήγορος δικηγορεί εδώ και καιρό στο Ηράκλειο.

Κατέληξα λοιπόν ότι είναι πιθανόν λόγω της δημοσιότητας της Δίκης , βρήκε τρόπο να προσκαλέσει τους Δημάρχους που θέλουν να βάλουν χέρι στις περιουσίες των ανθρώπων, να καταστούν πελάτες του, αφού τόσο καλά χειρίζεται θέματα σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Νήσου Κρήτης.

Ο πελατειακός στόχος διευκολύνεται άλλωστε από το γεγονός ότι το παρελθόν, τουλάχιστον κατά πλειοψηφία, οι Δήμαρχοι της Κρήτης συνυπήρξαν στον ίδιο πολιτικό χώρο με τον συνήγορο που υπήρξε και πολιτευτής κόμματος και ίσως ζητήσει ξανά σε επόμενες εκλογές την υποστήριξη των Δημάρχων και των περί αυτούς. Γιατί ο λαός μάλλον έχει λακίσει.

Αγαπητή ΠΑΤΡΙΔΑ , σε τέσσερα παλαιότερα δημοσιεύματα μου που φιλοξένησες είχα δώσει σκοπίμως τον προκλητικό τίτλο «Η Τουρκοκρατία σεβάστηκε τις περιουσίες των Κρητικών. – Πώς τις κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα» και αναφερόμουνα στο ιδιοκτησιακό καθεστώς στην Κρήτη όπως καταγράφεται μέχρι τις μέρες μας.

Είχα αναφερθεί στο Πολιτικό Δίκαιο της Οθωμανικής κυριαρχίας στην Κρήτη (ΚΑΝΟΥΝΑΜΕ) σύμφωνα με το οποίο οι Κρήτες διατήρησαν τις περιουσίες που κατείχαν προ Οθωμανικής Περιόδου και οι οποίες μετατράπηκαν σε φορολογούμενες γαίες (μετάφραση Κανουναμέ από τον δάσκαλο μου Νίκο Σταυρινίδη, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΤΑΛΩΣ της περιοδικής έκδοσης του Ινστιτούτου Κρητικού Δικαίου στα Χανιά το 1993).

Επίσης για τεκμηρίωση είχα αναφερθεί στην εξαιρετική εργασία του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών (ΕΙΕ) – 98, Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Ρεθύμνου με τίτλο ΤΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ, TapuTahrir 822, σε Έκδοση-Μετάφραση-Σχολιασμό των ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΠΑΛΤΑ-MUSTAFA OGUZ, Ρέθυμνο 2007, η οποία είναι ανηρτημένη στο διαδίκτυο, η οποία αναφέρεται στον κανουναμέ και στο γεγονός ότι οι ιδιοκτησίες των κρητικών ήταν τελείας κυριότητας (ιδιοκτησίας) με πλήρη δικαιώματα των ιδιοκτητών επί αυτών.

 

Οι παλιότερες δημοσιεύσεις μου αποσκοπούσαν στο να μπει φρένο στην καταπάτηση των ιδιοκτητών των Κρητών από τις εταιρίες εγκατάστασης φωτοβολταικών και ανεμογεννητριών που μέσω των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων που προέβαλε το Ελλ. Δημόσιο στα χορτολιβαδικά , προέβαιναν σε μακροχρόνια μίσθωση από το Δημόσιο, της ιδιοκτησίας του ιδιώτη , χωρίς να προηγηθεί απόφαση Δικαστηρίου επί της κυριότητος του μισθίου.

Για την εξυπηρέτηση των Εταιρειών στήθηκε με Νόμο μηχανή κλοπής της ιδιοκτησίας των Κρητών. Έτσι διευκολυνόταν η τοποθέτηση ανεμογεννητριών σε ιδιωτικές εκτάσεις που κατά κανόνα είναι βοσκότοποι.

 

Σχετικά έστειλα και σχετική εισήγηση στο συνέδριο που είχε γίνει στο Ηράκλειο με την ΡΑΕ επειδή απουσίαζα από το Ηράκλειο. Ευτυχώς σε κάποιες περιπτώσεις που ξέρω τα Δικαστήρια και οι Εισαγγελείς έβαλαν τουλάχιστον προσωρινά φρένο στην επιχείρηση κλοπής για την οποία ευθυνόταν το Ελλ. Δημόσιο.

 

Σήμερα νομίζω ότι οι συμπατριώτες μου Κρητικοί δεν πρέπει να πάρουν σαν «αρλούμπα ή επιπολαιότητα» την δήλωση ότι «Όλοι οι Βοσκότοποι στην Κρήτη ανήκουν στους Δήμους και τις Κοινότητες». Αντίθετα πρέπει να ανησυχήσουν ιδίως σε περιπτώσεις που υπάρχει προοπτική οικονομικού οφέλους. Πρέπει να αξιολογηθεί ιδιαιτέρως ότι το μέλι της διαχείρισης έλκει τους εκάστοτε Δημοτικούς άρχοντες και τους περί αυτούς οι οποίοι τους εξουσιάζουν στην ουσία και οι οποίοι ευκολότερα ωφελούνται πολλαπλώς από την γη όταν ανήκει στους Δήμους.

Πιθανολογώ όμως και πρέπει να πω, ότι σύμφωνα με την άποψη του κου συνηγόρου οι Δήμαρχοι και οι περί αυτούς δεν υπάγονται μάλλον στον ισχυρισμό του και κατ εξαίρεσιν πάσης διατάξεως , δύνανται να έχουν στην ιδιοκτησία τους κτηνοτροφικές εκτάσεις. Κανείς άλλος όμως. Ελπίζω κάποτε να μπορέσουμε να ξεχωρίσουμε όλοι το τραγικό από το γελοίο.

Αυτά βέβαια δεν θα συνέβαιναν αν υπήρχε ένας έλεγχος της Διοίκησης. Η έλλειψη ελέγχου οδηγεί σε τόσες παρανομίες που η μικρότερη από αυτές είναι να δηλώνονται σαν βοσκότοποι μερικές χιλιάδες στρέμματα παραπάνω από το σύνολο της εκτάσεως ολόκληρης της κοινότητας και να βρίσκεται υπό διωγμό η γεωργική έκταση και παραγωγή.

Ευτυχώς πάντως που υπάρχει η Νομοθεσία της Οθωμανικής περιόδου και της Κρητικής Πολιτείας και μας δίνει την δυνατότητα να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας αντιμετωπίζοντας την επίθεση των σύγχρονων κατακτητών οι οποίοι θέτουν στην υπηρεσία τους ατυχώς το Ελληνικό Δημόσιο και τους Δήμους.

Στην Νομοθεσία αυτή θα αναφερθούμε όταν έλθει η ώρα , αν και ο κάθε Κρητικός ξέρει τους βοσκοτόπους που του άφησε ο πατέρας του και ο παππούς του. Ας βρούνε οι Δήμοι τι βοσκοτόπους που έχουν στην ιδιοκτησία τους . Όσοι και όσους έχουν.


 

ΑΡΧΙΚΗΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ-ΕΡΓΑΣΙΕΣΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑΑΡΧΕΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ