ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ-ΕΡΓΑΣΙΕΣ
ΤΕΧΝΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΕΛΕΤΩΝ ΑΛΕΞΑΚΗΣ ΕΜΜ. & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
Διάταξη Παλαιού Οδικού Δικτύου στην Κρήτη
Μια μεγάλη αδικία, που αφορά τους χαρακτηρισμούς εκτάσεων κατά την Δασική Νομοθεσία, καλείται να αποτρέψουν τα Διοικητικά Εφετεία της Χώρας.
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Βοσκοτόπων στην Κρήτη
Η έννοια της Αγριάδας στην Κρητική διάλεκτο.
Στοιχεία Οριοθέτησης Τεμαχίων & ονοματολογία στην Κρητική ιάλεκτο χαρακτηριστικών στοιχείων της
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του ΑΛΕΞΑΚΗ ΕΜΜ Τοπ. Μηχανικού στην Ημερίδα για την Ρ.Α.Ε της 3-12-2012 στο ΙΤΕ Ηρακλείου
(Δ) Η Τουρκοκρατία σεβάστηκε τις περιουσίες των Κρητικών. – Πώς τις κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα
(Γ) Η Τουρκοκρατία σεβάστηκε τις περιουσίες των Κρητικών. – Πώς τις κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα.
(B) Η Τουρκοκρατία σεβάστηκε τις περιουσίες των Κρητικών. – Πώς τις κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα.
(A) Η Τουρκοκρατία σεβάστηκε τις περιουσίες των Κρητικών. – Πώς τις κλέβει το Ελληνικό Δημόσιο σήμερα.
Η νέα Τάξη Δούλων. Η απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης, το ιδεολογικό της περιεχόμενο.
Δικαστικές Πραγματογνωμοσύνες
Μουζούρι – Οκά, Μονάδες Μετρήσεως Εκτάσεων.
Ιδιοκτησιακά Προβλήματα και Εθνικό Κτηματολόγιο
ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ του ΑΛΕΞΑΚΗ ΕΜΜ Τοπ. Μηχανικού στην Ημερίδα για την Ρ.Α.Ε της 3-12-2012 στο ΙΤΕ Ηρακλείου
Κυρίες και Κύριοι

Η παρέμβαση μου δεν εστιάζεται στο αυτονόητο Δημόσιο Συμφέρον που προκύπτει από τις συζητούμενες επενδύσεις με όλες τις πλημμέλειες σχεδιασμού που επισημαίνονται από διάφορες πλευρές.

Η παρέμβαση έχει στόχο να επισημάνει την ανάγκη Προστασίας της Ιδιοκτησίας των Κρητικών από τις αρπακτικές πρακτικές του Ελληνικού Δημοσίου και των Οργάνων του που λειτουργούν ατυχώς σαν «μεσίτες» εκποίησης ιδιοκτησιών τις οποίες βαπτίζουν Δημόσια Κτήματα, χωρίς να είναι , αφαιρώντας την από τους Πραγματικούς διοκτήτες της.

Και οι Πραγματικοί ιδιοκτήτες και οι δικαιοπάροχοι των έλκουν τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των από πολλών αιώνων αφού διατήρησαν την ιδιοκτησία που κατείχαν και την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Θεωρώ μια συνοπτική τεκμηρίωση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Κρήτης είναι χρήσιμη.

1645 - Ενετοκρατία . Απόβαση Τούρκων έναρξη επιχειρήσεων ν. Θεοδωρού -Χανιά.

1648 - Ολόκληρη σχεδόν η Κρητική ύπαιθρος έχει περιέλθει στους Τούρκους. Αρχή
πολιορκίας του Χάνδακα (1648) αποτυγχάνει. 1650-1666 Στασιμότητα στην Πολιορκία.
Έναρξη Πολιορκίας από τον Αχμέτ Κιοπρουλή 1666.

1669 -1671 – Απογραφή .- Έκδοση ΚΑΝΟΥΝΑΜΕ (ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ)

Mε το οποίο εισήχθη νέα κανονιστική διάταξη που έγραφε «…Απεφασίσθη όπως αι εν τη κατοχή των απίστων της ρηθείσης νήσου ευρισκόμεναι γαίαι παραμένωσιν εις χείρας αυτών ως γαίαι φορολογούμεναι.. ». (Μετάφραση Σταυρινίδη περιοδικό ΤΑΛΩΣ της περιοδικής έκδοσης του Ινστιτούτου Κρητικού Δικαίου στα Χανιά το 1993)

Σημαντική είναι η εξαιρετική εργασία του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών (ΕΙΕ) – 98, Ιστορική Λαογραφική Εταιρεία Ρεθύμνου με τίτλο ΤΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ, Tapu – Tahrir 822, σε Έκδοση-Μετάφραση-Σχολιασμό των ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΠΑΛΤΑ-MUSTAFA OGUZ, Ρέθυμνο 2007, η οποία είναι ανηρτημένη στο διαδίκτυο, η οποία αναφέρεται στον κανουναμέ και στο γεγονός ότι οι ιδιοκτησίες των κρητικών ήταν τελείας κυριότητας (ιδιοκτησίας) με πλήρη δικαιώματα των ιδιοκτητών επί αυτών..

Στην Εισαγωγή (σελίς 22) καταγράφονται τα ακόλουθα:

«Αλλά ας επανέλθουμε στον κανουναμέ, ο οποίος διευκρινίζει τα της φορολογίας του νεοκατακτημένου νησιού: καταρχάς, δηλώνεται ρητά ότι οι γαίες είναι μούλκια: «Αποτελούσι δε αι φορολογούμεναι αυται γαίαι τελείαν ιδιοκτησίαν των κατόχων των.
Δικαιούνται ούτοι να πωλώσι και να αγοράζωσι ταύτας και να τας διαθέτωσιν ως βούλονται.
Μετά δε τον θάνατον των κατανέμονται αυταί, ως συμβαίνει και δια πάσαν άλλην περιουσίαν των, μεταξύ των κληρονόμων των, επί τη βάσει του κληρονομικού δικαίου, του
υπαγορευμένου υπό του Ιερού Νόμου».
Επίσης κατηγορηματικά δηλώνεται ότι προκειμένου το οθωμανικό κράτος να συνεχίζει να εισπράττει έγγειο φόρο, οι γαίες κατάσχονται και εκχωρούνται σε άλλον καλλιεργητή, «εν περιπτώσει καθ’ ην ο κάτοχος του αγρού ήθελε δραπετεύσει ή στερείται των απαιτουμένων μέσων προς καλλιέργειαν του και συνεπεία των λόγων τούτων ο αγρός εγκαταλείπεται».
Στη συνέχεια σημειώνεται ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες εγγείου φόρου:….»

Η Κρητική Πολιτεία αποτέλεσε «εντελώς αυτόνομο Πολιτεία κατά τους αποφασισθέντες υπό των Μεγάλων Δυνάμεων όρους» (αρθρ.1 του Κρητ. Συντάγματος)

Επιπλέον κατά τα άρθρα 197-204 Κρ.Α.Κ. και με την 68/1915 απόφαση Πρωτοδικείου Χανίων
«Τα δικαιώματα σε ακίνητα που ανήκουν στο Οθωμανικό δημόσιο , περιήλθαν αυτοδικαίως στην Κρητική Πολιτεία».

Κατά το Αρθρ. 302 του Κρ. Α.Κ. ορίζεται ότι «τα ακίνητα που αποτελούν περιουσία του Κράτους ως και αυτά των νομικών προσώπων υπόκεινται στις σχετικές περί χρησικτησίας διατάξεις».

Από τα άρθρα 198,199,202,299, και 302 προκύπτει ότι η περιουσία του κρητικού Δημοσίου δεν αποτελείται από αναπαλλοτρίωτα δημόσια κτήματα αλλά ως ανήκοντα στην περιουσία του κράτους, μπορούν να περιέλθουν στην κυριότητα ιδιωτών με έκτακτη χρησικτησία, ύστερα από 20ετή νομή.

Το Ελληνικό Δημόσιο είναι διάδοχο της Κρητικής Πολιτείας.

Η Βουλή της Κρητικής Πολιτείας με τα Ψηφίσματα 30-9-1908 & 19-12-1909 και ακόλουθα με
το Διάταγμα 4-10-1908 ορίζεται «το Ελλ. Δημόσιο ως διάδοχο του Δημοσίου της τέως Κρητικής Πολιτείας να δωσιδικεί προσωρινώς κατά τους κειμένους Κρητικούς
νόμους». (Εφ. Κρητικής Πολιτείας 4/10/1908)

Επομένως είναι αβάσιμοι οι ισχυρισμοί οργάνων του Ελλ. Δημοσίου ότι τα πρώην Οθωμανικά δημόσια Κτήματα περιήλθαν στο Ελλ. Δημόσιο είτε λόγω δικαιώματος πολέμου είτε ως διαδόχου του.
Η ένωση έγινε de facto. Τα Οθωμανικά Δημόσια κτήματα δεν παρέμεινα αδέσποτα αλλά ακόμα και τα βακουφικά μετατράπηκαν σε γαίες τελείας κυριότητος. (αρθρ. 107 του Κρητ. Συντάγματος).

Η Πρόθεση του Νομοθέτη είναι να περάσει στους Κρητικούς το μεγαλύτερο μέρος των πρώην Οθωμανικών δημοσίων κτημάτων φαίνεται από το ότι μετατρέπει οχυρώματα,
επάλξεις, πολεμικές θέσεις που δεν υπηρετούν την άμυνα πλέον σε περιουσία του Κράτους και όχι Δημόσια κτήματα. (άρθρ. 201 Κρ.Α.Κ.).

Επίσης στη χρησικτησία διευρύνθηκε η περίοδος ώστε να είναι δυνατόν να τεκμηριώνεται από την περίοδο 23-7-1889 έως 11-9-1915. (Άρθρ. 1356 &1357 Κρ.
Α.Κ.)

Η Ελλ. Βουλή αναγνώρισε τον Κρ. Α.Κ. με το Ν.147/1914 ο οποίος ίσχυσε μέχρι το 1946 και αναγνώρισε επίσης και τις έννομες συνέπειες που παρήγαγε και τα εμπράγματα δικαιώματα που δημιούργησε με το αρθρ. 51 του Εισ. Αστ. Κώδικα.

Κατά συνέχεια η Ελλ. Βουλή με το άρθρ. 62 του Ν.998/79 θεσμοθέτησε ότι δεν ισχύει το τεκμήριο υπέρ του Δημοσίου. Δεν οφείλει το φυσικό ή Νομικό πρόσωπο στην Κρήτη να αποδείξει την ύπαρξη δικαιωμάτων του στην Κρήτη σε περίπτωση αμφισβητήσεων με το Δημόσιο.
Άρα το Δημόσιο οφείλει να αποδείξει ότι είναι κύριος αυτού που αμφισβητεί και όχι ο ιδιώτης.

Τα ίδια ισχύουν για άλλους λόγους στις Περιφέρειες των Πρωτοδικείων Ιωνίων Νήσων, στους Νομούς Λέσβου Σάμου και Χίου, και νήσων Κυθήρων, Αντικυθήρων
και Κυκλάδων.

Η Δήλωση της αμφισβήτησης από πλευράς Δημοσίου της κυριότητος του Κρητικού Ιδιώτη θα έπρεπε να γίνεται ανεξάρτητα της μορφής του εδάφους από άποψη Δασικής Νομοθεσίας. Αν το Ελλ. Δημόσιο είχε κρατική περιουσία θα έπρεπε να προσφύγει για την δικαίωση του στα Δικαστήρια και να τεκμηριώσει πώς την απέκτησε..

Στον Ν.998/79 ορίζεται ότι το Ελληνικό Δημόσιο ορίζει κάποιες Δασικές και κάποιες Χορτολιβαδικές εκτάσεις ως Δημόσιες. Αυτονόητα εφόσον τελεσιδικήσει η νομιμοφανής ιδιοκτησίας που προβλέπει διαδοχικούς βαθμούς κρίσης και εκκαθαριστεί το Ιδιοκτησιακό καθεστώς στα τακτικά Δικαστήρια ή μέσω των ΣΙΔ και ΑΣΙΔ.

Αγνοώντας το Ιδιοκτησιακό Καθεστώς της γης στην Κρήτη όπως αναφερθήκαμε μετά τον Χαρακτηρισμό και προ οιασδήποτε εκκαθαρίσεως του ιδιοκτησιακού καθεστώτος Κρητικής Πολιτείας το Ελληνικό δημόσιο μισθώνει σε εταιρείες την γη των ιδιωτών έναντι ευτελούς τιμήματος 5 € περίπου το στρέμμα ανά έτος.

Η κλοπή της ιδιοκτησίας φαίνεται από την ρύθμιση που λέει ότι εφόσον δικαιωθεί ο Ιδιώτης (!) υπεισέρχεται στην σύμβαση.

Το κύκλωμα της διαφθοράς που άνοιξε με τις ρυθμίσεις αυτές είναι προφανές αφού όλες οι σχετικές Πράξεις της Διοίκησης Χαρακτηρισμοί, Επιτροπές, Μισθώσεις κλπ είναι εξ αρχή ύποπτες αλλά για αυτά έχω ήδη αναφερθεί σε δημοσιεύματα μου.

Το επόμενο μεγάλο βήμα διαφθοράς θα είναι η Έκδοση τίτλων κυριότητας των κατόχων δημοσίων εκτάσεων για εξαγορά κατά τις διατάξεις του άρθρου 28 του Ν.4061/2012, όπου θα δοθούν τίτλοι σε «πονηρούς» για ιδιοκτησίες «τρίτων» που δεν θα έχουν ιδέα για το τι γίνεται. Το παιγνίδι είναι στημένο. Ακόμα και Σχέδια Τίτλων Κυριότητας έχουν σταλεί στις Περιφέρειες. Αλλά αυτό είναι θέμα που θέλει ιδιαίτερη ανάλυση.

Κυρίες και Κύριοι

Ένα έντιμο Κράτος θα ρύθμιζε τα θέματα απλούστατα με:

1. άμεση κήρυξη Απαλλοτριώσεων στην απαιτούμενη γη για την επένδυση και 2. με αναγκαστική Σύσταση Δουλειών προς σχετικές εγκαταστάσεις όπου δεν ήθελε κριθούν βολικές οι απαλλοτριώσεις.

Είναι δυνατόν άμεσα να γίνει η σχετική Νομοθέτηση. Να λυθεί το ιδιοκτησιακό πρόβλημα. Όλοι έχουν να κερδίσουν. Ας χάσουν όσοι έδωσαν και αν έδωσαν μέχρι
τώρα «μίζες» , για την νομοθέτηση αρχικά και για εκμίσθωση θέσεων κλπ. Δεν πειράζει. Ας χάσουν κάποια χρήματα στο βωμό της «Κάθαρσης» της Λειτουργίας του Κράτους το οποίο όλοι επαγγέλλονται (!).

Ασφαλώς κάποιοι από Σας θα θεωρήσουν την πρόταση μου «αφελή» , πρέπει όμως να τους πω ότι χωρίς την λογική ωφέλεια του ιδιοκτήτη της Γής οι Επενδύσεις
θα στέκουν στον αέρα. Όσα Ασφάλιστρα φύλαξης και αν πληρωθούν σε εταιρίες σεκιούριτι, για αυτές που θα κατορθωθεί με την Κρατική Βία να κατασκευαστούν, προβλέπω ότι δεν θα λειτουργήσουν.

Μανόλης Αλεξάκης

Τοπ. Μηχανικός
ΑΡΧΙΚΗΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ-ΕΡΓΑΣΙΕΣΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑΑΡΧΕΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ